We kennen denk ik allemaal wel de macaroni tekening. Vaak wordt deze gemaakt op een kleuterschool, wanneer vader of moeder jarig is. Misschien dat het vanuit huis op een regenachtige zaterdag ochtend in elkaar geknutseld wordt. Met de beste bedoelingen lijmt het kind een heleboel macaroni op een stuk papier. Met verf of Wasco wordt er iets omheen getekend en bam, je heb een nieuw kunstwerk voor aan de koelkast.
Je kind maakt met alle liefde de tekening, en jij bent er trots op, ondanks dat het er waarschijnlijk niet uit ziet. Maar dat maakt verder ook niets uit, er is ook niet een gradatie van hoe meer of minder de tekening aan de eisen van fotorealisme voldoet, dat jouw meer of minder van je kind gaat laten houden. De tekening zelf, in als zijn glorie, is het teken van de liefde tussen kind en ouder.
U bent niet te rechtvaardigen door werken.
Romeinen 4:2 Als Abraham uit werken gerechtvaardigd is, heeft hij iets om zich op te beroemen, maar niet bij God. De hypothetische stelling die Paulus hier maakt zegt iets over rechtvaardiging. Het zegt, zelfs als Abraham uit werken gerechtvaardigd zou zijn, en ik zou dit zelfs willen lezen als, zelfs als Abraham volledig zonder zonde zijn leven had geleefd. Dan had hij nog steeds niets om zicht over te beroemen tegenover God. Dus hoe goed jij ook presteert als mens, hoeveel je jouwzelf ook onderscheid ten opzichte van alle andere mensen, je zal nooit in de positie komen dat jij wat te eisen hebt tegenover God, je gaat nooit uit jezelf in je recht staan zodat God bij jouw in het krijt staat. En hoe zou je dit ook ooit kunnen doen, alles wat je hebt, alles wat je bent, alles wat om je heen is, is door God gemaakt, het is jouw door God gegeven, ook al zou je een god zijn binnen het universum en een eigen universum hierbinnen in creeeren, dan is dit nog steeds door God gegeven. Ook al zou je alles op een of andere manier terug kunnen geven, dan nog staat Hij niet bij jouw in het krijt.
En toch zijn wij te rechtvaardigen. Niet omdat wij ons best doen, nee, als het aan de gevallen mens lag, dan waren we bij voorbaat verloren. We zijn te rechtvaardigen omdat Hij een weg voor ons gemaakt heeft, omdat Hij ons een manier toegezegd heeft waar wij wel aan kunnen voldoen. Zoals al het andere wat wij hebben, komt ook de mogelijkheid om gerechtvaardigd te worden, direct van God zelf. Omdat Hij het toezegt, omdat Hij het mogelijk maakt. Hij die Zijn eniggeboren Zoon gegeven heft opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Dus we moeten geloven, hoe doen we dat en wat is dit? Door een macaroni tekening voor hem maken.
Maar we zijn toch niet te rechtvaardigen door werken?
Klopt, niets aan onze werken kan ons rechtvaardigen. Net als een Macaroni tekening niets gaat doen voor de WOZ waarde van je huis. En toch ontvang je hem graag als ouder, ook al had je het zelf vast wel veel beter kunnen doen, had je minder lijmklodders gehad, en wie weet, had het dan wel iets voor de WOZ waarde kunnen doen. Maar de tekening heeft een andere functie. Het is hetgeen waar een kind het ouder laat zien hoe veel het van hen houdt. En juist dit, dit van elkaar houden, is iets wat een ouder niet zelf kan doen, het is het kind nodig om deze relatie tot stand te krijgen. Ook al heb je zelf de macaroni moeten kopen, en de lijm, en het papier en verf. Ook al heb je tijdens het maken vaak genoeg het proces een beetje moeten begeleiden. En heb je na afloop een uur werk om al het lijm van de keukentafel af te schrapen. Je kind is trots dat het dit voor jouw gemaakt heeft, jij bent trots dat het kind dit voor jouw gemaakt heeft, en hierin zien we de band die jij en je kind voor elkaar hebben. (Als je geen kind hebt, en misschien zelf nooit kind bent geweest, probeer je in te beelden dat je wel eentje geweest bent).
De Vader bereid de werken voor, Hij is zelfs degene in ons die werkt. Zonder Hem kunnen we niets. En Hij is degene die er voor kiest om onze liefde te ontvangen en hier welbehagen in te hebben. En dit kunnen wij door het Geloof. Πίστις, pistis, is niet gewoon geloven als in intellectuele toezegging. Het is loyaliteit, jezelf aan iemand toe vertrouwen, of vertrouwen stellen in iemand anders. Door ons vertrouwen en loyaliteit, worden wij een trouwe dinaar. Dat we het vertrouwen in Hem hebben, dat als Hij in ons is, en wij het geloof, het vertrouwen hebben om Zijn Leidende Hand het werk in ons te laten doen, zodat we met zijn kracht en onze amen, de tekening klaar krijgen, zal Hij ons zijn redding geven, terwijl Hij na afloop de tafel wel schoon maakt. Het geloof dat ons red, is het geloof dat uit liefde, en de wens om een trouwe dienaar te zijn, een macaroni tekening produceert. En niet omdat we hiermee iets aan God toevoegen, niet omdat God hierdoor bij ons in het krijt staat, niet omdat God zelf de tekening niet had kunnen maken, het is zelfs God in ons die het heeft moeten maken. Maar het is omdat het geloof die nodig is om gered te worden, het geloof is die vruchten produceert. Het is het geloof van Abraham, het geloof van Job, het geloof van Mozes, het is het vertrouwen in Gods leiding, en het vertrouwen dat als we zijn leiding volgen, de werken doen met Zijn kracht, die Hij voor ons klaargezet heeft, dat Hij dan welbehagen in ons heeft. Filippenzen 2:13 Want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen. En misschien is dat uiteindelijk wel wat wij als kinderen van God mogen verlangen. Niet dat onze werken zo volmaakt zijn dat wij er iets mee verdienen, maar dat onze hemelse Vader er met welbehagen naar kijkt. Dat Hij onze macaroni-tekening op de koelkast hangt. Niet omdat het een meesterwerk is, maar omdat Zijn kind het met liefde voor Hem gemaakt heeft.

Er zijn nog geen reacties. Deel gerust een gedachte.