Ik kwam vandaag een citaat van een zuster tegen die mij zeer aansprak.

Onderwerpen wij ons aan de machtige hand van de Heere zodat alle zonde wijken kan?

En vond het wel even waard om hier bij stil te staan. Als Christen zullen we hier graag volmondig ja op antwoorden. Maar als we onze harten bespeuren, onderwerpen we ons dan volledig? Of blijven we af en toe liever in de zonde? Niets is verboden, maar niet alles in ten goede, en volgen we de leiding van de Heere? Kunnen we dit meer doen? Ons meer onderwerpen?

Waarschijnlijk wel.